Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 grudnia 2008 r.
|
| Sygn. akt Ts 216/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 9 lipca 2008 r. skarżący zarzucił art. 1 ust. 4 ustawy z dnia
2 września 1994 r. o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach przysługujących żołnierzom zastępczej służby wojskowej przymusowo
zatrudnianym w kopalniach węgla, kamieniołomach, zakładach rud uranu i batalionach budowlanych (Dz. U. z 2001 r. Nr 60, poz.
622, ze zm.) sprzeczność z art. 19 Konstytucji.
Decyzją z 11 kwietnia 2007 r. (znak: WZIW/RE/305485/25) Zakład Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w Gdańsku odmówił skarżącemu
przyznania świadczenia pieniężnego, wskazując w uzasadnieniu, iż zgodnie z treścią zakwestionowanego przepisu: „osobie uprawnionej
jednocześnie do świadczenia pieniężnego, (...) do dodatku kombatanckiego lub świadczenia przysługującego w wysokości tego
dodatku określonych w przepisach o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego,
do dodatku określonego w przepisach o ubezpieczeniu społecznym rolników, a także do dodatku za tajne nauczanie przysługującego
na podstawie odrębnych przepisów bądź do świadczenia pieniężnego określonego w przepisach o osobach deportowanych do pracy
przymusowej oraz osadzonych w obozach pracy przez III Rzeszę i ZSRR przysługuje tylko jedno z tych świadczeń lub jeden z tych
dodatków – wyższy lub wybrany przez zainteresowanego”. Ponieważ skarżący pobierał już dodatek kombatancki, świadczenie, o
którym mowa w art. 1 ust. 1 zaskarżonej ustawy, nie mogło zostać mu przyznane. Odwołanie wniesione od powyższej decyzji zostało
oddalone wyrokiem Sądu Okręgowego – Sądu Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku z siedzibą w Gdyni z 29 czerwca 2007 r. (sygn.
akt VIII U 12621/07). Sąd Apelacyjny – III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku wyrokiem z 17 kwietnia 2008 r.
(sygn. akt III AUa 1419/07), doręczonym skarżącemu 20 czerwca 2008 r., oddalił apelację wniesioną od powyższego rozstrzygnięcia.
Z wydaniem wskazanych powyżej rozstrzygnięć skarżący wiąże naruszenie art. 19 Konstytucji, zgodnie z którym Rzeczypospolita