Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 listopada 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 217/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 13 lipca 2011 r. Mirand R. (dalej: skarżący) stawia zarzut, że art. 133 § 1 w związku z art. 138
§ 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) w zakresie,
w jakim przepis ten umożliwia skuteczne doręczenie zastępcze osobie fizycznej, przesyłki sądowej związanej z prowadzoną przez
tę osobę działalnością gospodarczą, na adres domowy, do rąk dorosłego domownika, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku
z art. 2 oraz art. 32 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Sąd Okręgowy w Katowicach nadał klauzulę wykonalności
(postanowienie z 5 sierpnia 2010 r., sygn. akt XIII GNc 440/10) nakazowi zapłaty z 6 lipca 2010 r. (sygn. akt XIII GNc 440/10/J).
Nakaz odebrała żona skarżącego, która nie była stroną postępowania. Sąd orzekł, że nakaz został skutecznie doręczony 9 lipca
2010 r., a skarżący (w sprawie pozwany) nie złożył sprzeciwu w ustawowym terminie. Tym samym nakaz uprawomocnił się z dniem
24 lipca 2010 r. i stanowił tytuł egzekucyjny, któremu – zgodnie z art. 781 § 2 k.p.c. – sąd z urzędu zobligowany był nadać
klauzulę wykonalności. Postanowienie z 4 kwietnia 2011 r. (sygn. akt V ACz 225/11) Sądu Apelacyjnego w Katowicach Wydział
V Cywilny stanowiło o oddaleniu zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego. Rozstrzygnięcie to zostało doręczone pełnomocnikowi
skarżącego 14 kwietnia 2011 r.
Sędzia Trybunału Konstytucyjnego w zarządzeniu z 2 sierpnia 2012 r. wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia stwierdzonych
braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: dokładne określenie jej przedmiotu; wskazanie, jakie konstytucyjne prawa i
wolności skarżącego wyrażone w art. 2 oraz art. 32 Konstytucji i w jaki sposób zostały naruszone; wyjaśnienie, w jaki sposób
zakwestionowane przepisy naruszają art.