Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 marca 2022 r.
|
| Sygn. akt Ts 217/21 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 6 sierpnia 2021 r. (data nadania), M.K. (dalej: skarżący)
– reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru – wystąpił z żądaniem przytoczonym na tle następującego stanu faktycznego:
1.1. Nakazem zapłaty w postępowaniu nakazowym z 30 listopada 2018 r. (sygn. akt […]) Sąd Okręgowy w P. nakazał skarżącemu
zapłacenie na rzecz strony powodowej wskazanych w nim kwot pieniężnych. Wyrokiem z 10 grudnia 2019 r. (sygn. akt […]) Sąd
ten utrzymał w mocy rzeczony nakaz zapłaty. Od tego orzeczenia skarżący wniósł apelację.
1.2. Sąd Apelacyjny w R.:
– wezwaniem z 17 marca 2020 r. (sygn. akt […]) wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego przez uiszczenie opłaty sądowej
od tego środka prawnego;
– postanowieniem z 1 lipca 2020 r. (sygn. akt […]), rozpoznawszy wniosek skarżącego o zwolnienie go od opłaty sądowej od apelacji,
zwolnił skarżącego w ½ części tejże opłaty (punkt 1 sentencji) oraz oddalił wniosek w pozostałej części (punkt 2 sentencji);
– postanowieniem z 10 grudnia 2020 r. (sygn. akt […]) odrzucił wniosek skarżącego o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia
postanowienia z 1 lipca 2020 r. (punkt 1 sentencji) oraz odrzucił apelację (punkt 2 sentencji);
– postanowieniem z 30 kwietnia 2021 r. ([…]) odrzucił zażalenie skarżącego na punkt 1 postanowienia z 10 grudnia 2020 r. (punkt
1 sentencji) oraz oddalił zażalenie skarżącego na punkt 2 tego orzeczenia (punkt 2 sentencji).
2. Zdaniem skarżącego kwestionowana regulacja narusza:
– prawo do sądu, wywodzone z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 77 ust. 2 Konstytucji;
– prawo do zaskarżania orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji, wywodzone z art. 78 w związku z art. 45 ust. 1,
art. 176 ust. 1