Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 10 marca 2008 r.
|
| Sygn. akt Ts 218/06 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 25 sierpnia 2006 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności przepisu art. 49 § 1 ustawy z dnia 27
lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070, ze zm.; dalej: u.s.p.) z art. 31 ust. 3, art.
32 ust. 1, art. 40 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji; oraz niezgodności art. 397 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks
postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) w zw. z art. 50 § 1 zd. 3 u.s.p. z art. 42 ust. 2 oraz art. 45 ust.
1 Konstytucji.
Na rozprawie w dniu 16.11. 2005 r. Sąd Rejonowy w Świdnicy – IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem (sygn.
IV P 261/05) nałożył na skarżącego grzywnę za obrazę sądu i naruszenie jego powagi przez użycie słowa „cyrk”. Skarżący zarzucił
w skardze konstytucyjnej, że zaskarżony przepis 49 § 1 u.s.p. prowadzi do nierównego traktowania w stosunku do postępowania
przed sądami administracyjnymi, w którym karalność zachowań wymienionych w zaskarżonym przepisie nie obowiązuje. Zaskarżona
regulacja wprowadza ponadto nieproporcjonalność w zakresie ustalenia górnego zagrożenia kary, przewidując jej górną granicę
do wysokości dwukrotności najniższego wynagrodzenia za pracę pracowników, podczas gdy w większości przypadków karalność za
wykroczenie jest na niższym poziomie. Grzywna w tak określonej wysokości narusza zakaz okrutnego, nieludzkiego i poniżającego
karania ze względu na cechę natychmiastowej wykonalności oraz jej wygórowaną wysokość. Brak dyrektyw wymiaru kary i jej blankietowość
pozbawia skarżącego materialnoprawnego elementu „sprawiedliwościowego prawa do sądu”, a tym samym narusza prawo do sprawiedliwego
rozpoznania sprawy w postępowaniu odwoławczym. Niezgodność art. 397 § 1 k.p.c. ze wskazanymi wzorcami polega na pozbawieniu
skarżącego realnej możliwości przedstawienia swoich racji, nie zapewniając mu prawa do bycia wysłuchanym. Zaskarżony przepis
uniemożliwia