Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 7 kwietnia 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 218/07 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 26 września 2007 r. sporządzonej przez pełnomocnika skarżącej zakwestionowana została zgodność
z Konstytucją art. 92 ust. 1 w związku z art. 92 ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z
2007 r. Nr 125, poz. 874, ze zm.; dalej: u.t.d.), a także § 5 ust. 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 grudnia
2001 r. w sprawie uiszczania przez przedsiębiorców opłat za przejazd po drogach krajowych (Dz. U. Nr 150, poz. 1684, ze zm.;
dalej: rozporządzenie).
Zdaniem skarżącej przepis u.t.d. narusza zasadę państwa prawa przez brak wystarczających gwarancji proceduralnych co do przebiegu
postępowania dowodowego w sprawie nałożenia sankcji pieniężnych w postępowaniu administracyjnym. Treść art. 92 ust. 1 u.t.d.
narusza również zakaz nieproporcjonalnego ingerowania w prawo własności.
Skarga konstytucyjna została skierowana w oparciu o następujący stan faktyczny sprawy.
Podlaski Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia 7 marca 2005 r. (nr WITD.DI.0152.289/56/05) nałożył na skarżącą
karę pieniężną za naruszenie przepisów u.t.d., w tym za wykonywanie transportu drogowego na potrzeby własne bez uiszczenia
opłaty za przejazd po drogach krajowych. Skarżąca odwołała się od tego rozstrzygnięcia do organu wyższej instancji. Główny
Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia 19 lipca 2005 r. (nr BPO-5-1325-BL10/2005/5263/08) utrzymał w mocy zaskarżoną
decyzję. Skarżąca zaskarżyła obie decyzje skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia
8 lutego 2006 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1975/05) skargę oddalił. Także wniesiona od tego wyroku skarga kasacyjna do Naczelnego
Sądu Administracyjnego została oddalona wyrokiem NSA z dnia 27 kwietnia 2007 r. (sygn. akt I OSK 805/06).