Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 19 lutego 2007 r.
|
| Sygn. akt Ts 219/05 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 21 grudnia 2005 r. pełnomocnik skarżących wskazał na naruszenie
prawa do sądowej kontroli administracji w ramach dwuinstancyjnego postępowania przed sądami administracyjnymi (art. 78 ust.
1, art. 176 ust. 1 i ust. 2, art. 184 Konstytucji), które łączył z brakiem ustosunkowania się w wyroku NSA z 7 czerwca 2005
r. (sygn. akt FSK 2509/04) do zarzutów zawartych w skardze kasacyjnej i z innymi błędami popełnionymi przez organy orzekające
w sprawie. Naruszenia te wynikają – zdaniem skarżących – z interpretacji przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), a zwłaszcza art. 3 § 1, art. 141 § 4 w zw.
z art. 193, art. 183 § 1, art. 184 w zw. z art. 174, którą zdają się – w ich ocenie – „tolerować” w praktyce organy administracji.
Skarżące wskazują także na naruszenie art. 2, art. 32 Konstytucji.
Jako rozstrzygnięcia, z których wydaniem wiążą skarżące naruszenie konstytucyjnych praw i wolności wskazano: decyzję Urzędu
Skarbowego Warszawa – Wawer 20 grudnia 2001 r (US 39/ZV/1266/2001 oraz US39/ZV/1267/2001); decyzję Izby Skarbowej z 6 czerwca
2002 r. (Nr VP.I/4408-351/02/WD) oraz z 10 maja 2002 r. (Nr VP.I/4408-352/02/BS); wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Warszawie z 1 marca 2004 r. (sygn. akt III SA 1558/02) oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 czerwca 2005 r. (sygn.
akt FSK 2509/04z).
Postanowieniem z 7 lipca 2006 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu wniesionej skardze, wskazując w uzasadnieniu
na zbyt szeroki i niedookreślony zakres kontroli uniemożliwiający de facto stwierdzenie czy zostały spełnione przesłanki skargi konstytucyjnej oraz na nieprzedstawienie żadnych argumentów, odwołujących
się do treści zaskarżonych aktów, które mogłyby uprawdopodobnić postawiony zarzut ich niekonstytucyjności. Ponadto Trybunał