Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 listopada 2008 r.
|
| Sygn. akt Ts 219/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 11 lipca 2008 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącego – Antoniego
Klebieki, zakwestionował zgodność z Konstytucją przepisów zamieszczonych w dwóch ustawach. Art. 2652 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. – Kodeks celny (Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 201, ze zm.) skarżący zarzucił niezgodność
z art. 2 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji. Natomiast wobec art. 180 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu
przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skarżący sformułował zarzut naruszenia
art. 78, art. 176 oraz art. 184 Konstytucji.
Uzasadniając zarzuty skierowane przeciwko art. 2652 kodeksu celnego, skarżący stwierdził, że ustanowione w tym przepisie ograniczenie czasowe (termin 3-letni) zamyka mu drogę
do stwierdzenia nieważności decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Wprowadzenie tego ograniczenia już po wydaniu ostatecznej
decyzji administracyjnej i prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiocie przepadku autobusu (stanowiącego
własność skarżącego) zmieniło z mocą wsteczną na niekorzyść sytuację prawną skarżącego. Naruszyło to konstytucyjną zasadę
ochrony praw nabytych, gwarantowaną w art. 2 Konstytucji. Ponadto, pozbawiło skarżącego prawa do sprawiedliwego i rzetelnego
rozpoznania sprawy przez sąd.
Natomiast uzasadnienie zarzutu niekonstytucyjności art. 180 p.p.s.a. wiąże skarżący z odrzuceniem wniesionej skargi kasacyjnej
na skutek niespełnienia przesłanek formalnych, bez umożliwienia mu uzupełnienia braków formalnych, a tym samym z pozbawieniem
prawa do dwuinstancyjnej sądowej kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia administracyjnego.
Skarga konstytucyjna została sformułowana w związku z następującą sprawą. Decyzją Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu z 26
czerwca 2002 r. (nr 16-IC-PC-4541-2/02/363/rg) odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji
Dyrektora Urzędu Celnego w Legnicy z 30 stycznia 1997 r. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ administracji wskazał na
dyspozycję art. 2652 kodeksu celnego, zgodnie