W skardze konstytucyjnej z 10 września 2009 r. (nadanej 14 września 2009 r.) Jerzy P. (dalej: skarżący) zarzucił, że art.
7674 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) oraz
art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów
powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98; dalej: ustawa zmieniająca) są niezgodne z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2
Konstytucji.
W ocenie skarżącego zakwestionowane przepisy przez wyłączenie możliwości kontroli przed Sądem Najwyższym orzeczeń wydanych
w ramach postępowania egzekucyjnego, jak również nakaz stosowania na podstawie niejasnego przepisu intertemporalnego nowych
norm proceduralnych, naruszają prawo do rzetelnej procedury sądowej. Skarżący wyraża pogląd, że przepisy k.p.c. obowiązujące
przed nowelizacją dokonaną ustawą zmieniającą, przez możliwość wniesienia kasacji gwarantowały prawo do rzetelnego procesu.
Skarżący uważa, że prawo do sprawiedliwego i rzetelnego rozpatrzenia sprawy przez sąd odnosi się do postępowania we wszystkich
instancjach, w tym również przed Sądem Najwyższym. Zdaniem skarżącego niezgodne ze wskazanymi w skardze wzorcami jest wprowadzanie
w trakcie trwania postępowania niekorzystnych zmian w postaci uniemożliwienia złożenia skargi kasacyjnej.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Postanowieniem z 14 kwietnia 2009 r. (sygn. akt II
Cz 58/09) Sąd Okręgowy w Świdnicy odrzucił skargę kasacyjną skarżącego wniesioną od postanowienia tego sądu odrzucającego
zażalenie na postanowienie o udzieleniu przybicia udziału we współwłasności nieruchomości skarżącego. Wniesione zażalenie
zostało oddalone postanowieniem Sądu Najwyższego z 2 lipca 2009 r. (sygn. akt V CZ 26/09). Powyższe rozstrzygnięcie zostało
doręczone skarżącemu 12 sierpnia 2009 r.
Postanowieniem z 4 marca 2010 r. (doręczonym 16 marca 2010 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił