Postanowienie TK z dnia 26 września 2011, sygn. Ts 219/11

W skardze konstytucyjnej z 15 lipca 2011 r. Wanda W. (dalej: skarżąca) wniosła o stwierdzenie niezgodności art. 363 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.; dalej: k.c.) z art. 21 ust. 1 oraz art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji.

Skarga została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego. Skarżąca wystąpiła o odszkodowanie od Skarbu Państwa za niezgodne z prawem przejęcie gospodarstwa rolnego. Sąd Okręgowy we Włocławku – I Wydział Cywilny wyrokiem z 9 grudnia 2009 r. (sygn. akt I C 53/08) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz skarżącej kwotę 34 815 zł z ustawowymi odsetkami od 9 grudnia 2009 r. Skarżąca wniosła apelację od tego wyroku, która została oddalona przez Sąd Apelacyjny w Gdańsku – I Wydział Cywilny wyrokiem z 20 maja 2010 r. (sygn. akt I ACa 388/10, I ACz 508/10, doręczonym 5 lipca 2010 r.). Pełnomocnik z urzędu odmówił wniesienia skargi kasacyjnej z uwagi na brak podstaw prawnych, wobec czego skarżąca sporządziła oraz wniosła osobiście skargę kasacyjną. Postanowieniem z 28 września 2010 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku – I Wydział Cywilny (sygn. akt I ACa 388/10) odrzucił skargę kasacyjną.

W skardze konstytucyjnej zarzucono, że art. 363 § 1 k.c. narusza art. 21 ust. 1 oraz art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji przez to, że nie chroni prawa własności. Zakwestionowany przepis nie określa bowiem dokładnie, czym jest odpowiednia suma odszkodowania, a tym samym pozostawia sądom swobodę w ustalaniu wysokości należnej kwoty. Skarżąca podnosi, że decyzje sądów w tym zakresie są często niesprawiedliwe i krzywdzące, zwłaszcza wysokość odszkodowań od Skarbu Państwa jest zaniżana.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:

Skarga konstytucyjna stanowi kwalifikowany środek ochrony konstytucyjnych praw i wolności, którego