Postanowienie TK z dnia 05 kwietnia 2000, sygn. Ts 22/00

W skardze konstytucyjnej zarzucono, iż art. 233 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 269 ze zm.) oraz art. 115, 116 i art. 117 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (tekst. jednolity z 1998 r. Dz.U. Nr 21, poz. 94 ze zm.) naruszają wyrażone w art. 45 ust. 1 konstytucji prawo skarżącej do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez niezawisły sąd. Zdaniem skarżącej, jeżeli sądy wydały niekorzystne dla niej rozstrzygnięcia w oparciu o wskazane wyżej przepisy, należy przyjąć, iż przepisy te naruszają jej konstytucyjne prawa. Skarżąca złożyła pozew o zapłatę przeciwko Zarządowi Gminy w D., który został oddalony wyrokiem Sądu Rejonowego w R. 12 lipca 1999 r. Wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Ł. z 24 listopada 1999 r.

Trybunał