Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 lutego 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 22/15 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 13 stycznia 2015 r. (data nadania) Sp. z o.o. (dalej: skarżąca)
zakwestionowała zgodność art. 23 ust. 2 zdanie drugie ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.
U. z 2013 r. poz. 1203, ze zm.; dalej: ustawa o KRS) z art. 47, art. 51 ust. 1, 2 i 5 oraz art. 64 ust. 1 w zw. z: art. 2,
art. 7 i art. 87 ust. 1 Konstytucji.
Postanowieniem z 21 maja 2015 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania wniesionej skardze dalszego biegu, stwierdziwszy,
że skarżąca nie wykazała naruszenia swoich konstytucyjnych praw podmiotowych. Jak ustalił Trybunał, sformułowane w skardze
zarzuty nie dotyczyły sytuacji prawnej skarżącej – będącej osobą prawną (spółką z ograniczoną odpowiedzialnością), lecz sytuacji
prawnej jej wspólników, co świadczyło o braku spełnienia przesłanki określonej w art. 79 ust. 1 Konstytucji, a tym samym wykluczało
dopuszczalność nadania skardze dalszego biegu (art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym,
Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK z 1997 r.). Trybunał uznał również, że zarzucane przez skarżącą naruszenie
praw wspólników miało charakter potencjalny, skoro nie przedstawiła ona sądowi rejestrowemu umowy zbycia udziałów w spółce.
Trybunał zaznaczył również, że skarżąca miała możliwość zadbania o interesy wspólników przez ochronę „wrażliwych informacji”,
które – w jej ocenie – powinno być objęte tajemnicą handlową.
Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie, w którym zarzuca Trybunałowi, że błędnie uznał skargę za niedopuszczalną,
choć zgodnie z art. 38 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny