Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 lipca 2007 r.
|
| Sygn. akt Ts 220/05 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 21 grudnia 2005 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności art. 244 § 1 w zw. z art. 177 § 1 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej
p.s.a.) z art. 45 i art. 77 ust. 2 Konstytucji; oraz art. 175 § 1 w zw. z art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 1 i 5 oraz z art.
244 § 2 ustawy, o której mowa w pkt 1 z art. 45 i art. 77 ust. 2 Konstytucji.
Skarżący zarzucił w skardze konstytucyjnej, że zaskarżone przepisy art. 244 § 1 w zw. z art. 177 § 1 p.s.a. nadmiernie utrudniają
możliwość przedstawienia sprawy właściwemu organowi i podjęcie sprawiedliwej decyzji. Brak instytucji przerwania biegu terminu
prowadzi do skrócenia pełnomocnikowi terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, co rażąco narusza prawo do sądu i zakaz zamykania
drogi dochodzenia praw i wolności (art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji). Niezgodność art. 175 § 1 w zw. z art. 86
§ 1 w zw. z art. 87 § 1 i 5 oraz z w zw. z art. 244 § 2 p.s.a. z art. 45 i art 77 ust. 2 Konstytucji sprowadza się zdaniem
skarżącego do ograniczenia strony w podejmowaniu czynności zmierzających do rozpatrzenia sprawy przez połączenie wymogu korzystania
z pomocy prawnej z wymogiem złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, gdzie z uwagi na 7-dniowy
termin wyznaczony pełnomocnik nie jest w stanie sporządzić i wnieść środka odwoławczego.
Postanowieniem z 28 marca 2006 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, uznając, że
istota zarzutów dotyczących niezgodności art. 244 § 1 w zw. z art.