Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 26 marca 2008 r.
|
| Sygn. akt Ts 220/06 |
Uzasadnienie:
W sporządzonej przez pełnomocnika skarżącego, Marka Jarockiego, skardze konstytucyjnej zakwestionowano zgodność z Konstytucją
Rzeczypospolitej Polskiej przepisu § 102 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 19 listopada 1987 r. – Regulamin wewnętrznego
urzędowania sądów powszechnych (Dz. U. Nr 38, poz. 218, ze zm.; dalej – regulamin). Zaskarżonemu unormowaniu regulaminu zarzucił
skarżący niezgodność z art. 45 ust. 1 oraz art. 92 ust. 1 Konstytucji.
Postanowieniem z 15 października 2007 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania niniejszej skardze konstytucyjnej dalszego
biegu. W uzasadnieniu tego orzeczenia stwierdził, że w sprawie nie zostały spełnione przesłanki korzystania ze skargi konstytucyjnej.
Po pierwsze, skarżący nie wskazał ostatecznego orzeczenia, o którym mowa w art. 79 ust. 1 Konstytucji, wydanego na podstawie
kwestionowanego przepisu regulaminu. Po drugie, sformułowane w skardze zarzuty niekonstytucyjności § 102 regulaminu uznane
być winne za oczywiście bezzasadne. Argumentacja skargi nie świadczy bowiem w żadnym stopniu o zaistniałym naruszeniu prawa
wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Zażalenie na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego wniósł pełnomocnik skarżącego. Zasadniczą część zarzutów skoncentrował
na problemie zgodności z Konstytucją unormowań ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102,
poz. 643, ze zm.; dalej – ustawa o TK), przewidujących wstępną kontrolę wnoszonych skarg, jak również przyjmowanego przez
Trybunał sposobu ich interpretacji i stosowania. Zdaniem skarżącego, wniesiona przez niego inna skarga konstytucyjna, w której
zakwestionował konstytucyjność tych przepisów, uzasadnia zawieszenie postępowania w sprawie niniejszej skargi do czasu wydania
ostatecznego rozstrzygnięcia w tamtej sprawie.
W odniesieniu do przesłanek odmowy nadania dalszego biegu niniejszej skardze konstytucyjnej skarżący podważył zasadność stanowiska
TK odmawiającego waloru ostatecznego orzeczenia pismu, skierowanemu do skarżącego przez Prezesa Sądu Okręgowego w Gdańsku.
Wskazane w nim zostały podstawy prawne postępowania pracowników sądu, odmawiających udzielenia skarżącemu informacji na temat
treści wydanego przez