Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 1 grudnia 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 221/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 7 sierpnia 2014 r. (data nadania) „Ikar” R.W. i J.W. Sp.j. (dalej: skarżąca) zakwestionowała zgodność
art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 3 w zw. z art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2, w zw. z art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 23 stycznia
2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257, ze zm.; dalej: ustawa o akcyzie), w zw. z pozycją 59 załącznika nr 1
do tej ustawy, w zw. z art. 72 ust. 1 pkt 6a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr
108, poz. 908, ze zm.; dalej: Prawo o ruchu drogowym) i w zw. z art. 21 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. − Ordynacja
podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.; dalej: Ordynacja podatkowa) w zakresie, w jakim umożliwiają organowi podatkowemu
określenie zobowiązania podatkowego (zaległości podatkowej) w sytuacji, w której organ rejestracyjny (starosta) w chwili rejestracji
pojazdu nie żądał od podatnika podatku akcyzowego przedstawienia dowodu zapłaty tego podatku, do czego był zobowiązany, „posiadając
przy tym wszelkie dane (…) niezbędne do oceny parametrów pojazdu właściwych do dokonania jego kwalifikacji ze względu na kod
Nomenklatury Scalonej”, z art. 2, art. 7 oraz art. 32 Konstytucji.
Postanowieniem z 22 lipca 2015 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu na podstawie
art. 79 ust. 1 Konstytucji oraz art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102,
poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK), uznawszy, że skarżąca nieprawidłowo wskazała wzorce kontroli.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca zakwestionowała ocenę Trybunału, zgodnie z którą art. 2, art. 7 ani art. 32
Konstytucji nie wyrażają samodzielnie praw podmiotowych, przez co nie