Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 14 stycznia 2008 r.
|
| Sygn. akt Ts 222/06 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 29 sierpnia 2006 r. wniesiono o stwierdzenie niezgodności przepisu § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 19 kwietnia 2006 r. w sprawie trybu postępowania właściwych organów w wypadku, gdy liczba osadzonych
w zakładach karnych lub aresztach śledczych przekroczy w skali kraju ogólną pojemność tych zakładów (Dz. U. Nr 65, poz. 459),
oraz § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie trybu postępowania właściwych
organów w wypadku, gdy liczba osadzonych w zakładach karnych lub aresztach śledczych przekroczy w skali kraju ogólną pojemność
tych zakładów (Dz. U. Nr 152, poz. 1497), a także § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 26 października
2000 r. w sprawie zasad i trybu postępowania właściwych organów w wypadku, gdy liczba osadzonych w zakładach karnych lub aresztach
śledczych przekroczy w skali kraju ogólną pojemność tych zakładów (Dz. U. Nr 97, poz. 1060) z art. 41 ust. 4 w zw. z art.
30, art. 31 ust. 3 oraz art. 40 Konstytucji.
Skarżący zarzucił w skardze konstytucyjnej, że zaskarżone przepisy uchybiają wyrażonej w art. 41 ust. 4 Konstytucji zasadzie
humanitarnego traktowania osób pozbawionych wolności, naruszają ponadto określone w art. 30 Konstytucji prawo jednostki do
przyrodzonej i niezbywalnej godności człowieka oraz wskazaną w art. 40 Konstytucji zasadę humanitarnego traktowania.
Postanowieniem z 7 maja 2007 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Trybunał uznał,
że wskazany przez skarżącego wyrok, ze względu na swój zakres przedmiotowy, nie może być traktowany jako ostateczne rozstrzygnięcie
w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji, w zakresie wskazanych w skardze praw i wolności konstytucyjnych, ze względu na fakt,
że wskutek jego wydania prawa te i wolności nie doznały żadnego uszczerbku. Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że wydane