Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 4 marca 2008 r.
|
| Sygn. akt Ts 223/07 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 6 października 2007 r. skarżący zarzucił niezgodność art. 204
§ 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 24 października 1934 r. – Prawo upadłościowe (Dz. U. z 1991
r. Nr 118, poz. 512, ze zm.) w zw. z art. 284 oraz art. 11 ust. 3 i art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo
własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, ze zm.) w zw. z art. 476 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 listopada
1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) w zw. z art. 183c § 1 i § 2, art. 78 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, ze zm.) z art. 2,
art. 24 oraz art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji.
W ocenie skarżącego zaskarżone przepisy, wprowadzając normę, zgodnie z którą do należności za pracę nie zalicza się należności
pracowników – twórców, a sprawa o wynagrodzenie za pracowniczy projekt wynalazczy nie jest sprawą z zakresu prawa pracy, o
której mowa w art. 476 § 1 pkt 1 k.p.c., pozbawiają takich pracowników ochrony prawnej. Zaskarżone regulacje stanowią przyzwolenie
nierównego traktowania podmiotów posiadających tę samą cechę relewantną, jaką jest status pracownika. Równocześnie, zdaniem
skarżącego, zaskarżone przepisy stanowią naruszenie konstytucyjnej zasady ochrony pracy.
Skarga konstytucyjna została wniesiona na podstawie następującego stanu faktycznego. W okresie od 1 marca do 31 maja 2003
r. skarżący był pracownikiem przedsiębiorstwa państwowego. Świadczył pracę kolejno na stanowiskach: zastępcy głównego technologa,
głównego technologa, zastępcy dyrektora ds. techniczno-produkcyjnych, specjalisty ds. kooperacji oraz kierownika linii produktów.
W związku z postępowaniem upadłościowym