Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 22 stycznia 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 223/08 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej z 18 lipca 2008 r., PKS Tychy sp. z o.o. (dalej: skarżąca) zarzuciła, że art. 47912 § 2 i 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (ówcześnie: Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; obecnie:
Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, ze zm.; dalej: k.p.c.) jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 77 ust. 2, art. 64 ust.
2 oraz art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a także z art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych
wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, ze zm.).
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 25 listopada 2008 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia
stwierdzonych braków formalnych skargi. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie, 11 grudnia 2008 r. wpłynęło do Trybunału Konstytucyjnego
pismo procesowe z 8 grudnia 2008 r.
Na etapie wstępnej kontroli skargi konstytucyjnej Trybunał nabrał wątpliwości co do autentyczności widniejących pod skargą
konstytucyjną, pełnomocnictwem do jej sporządzenia i pismem procesowym z 8 grudnia 2008 r. podpisów oraz pieczęci radcy prawnego
G.K. Zaistniało wówczas uzasadnione podejrzenie popełnienia czynu zabronionego, określonego w art. 270 ustawy z dnia 6 czerwca
1997 r. – Kodeks karny (ówcześnie: Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2018 r. poz. 1600, ze zm.; dalej: k.k.),
o czym