Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 24 marca 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 223/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 14 września 2009 r. (data nadania – 21 września 2009 r.) Janina S. (dalej: skarżąca) zarzuciła,
że art. 3986 § 2 i 3 (określany w skardze jako 398 § 2 i 3 oraz 3986 § 2 i 3) w zw. z art. 3984 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.)
w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo
o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98) naruszają art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 i art. 31 ust.
3 Konstytucji. Równocześnie skarżąca zaskarżyła wydane w jej sprawie prawomocne postanowienie Sądu Okręgowego z 26 marca 2009
r. (sygn. akt VIII Ua 32/08) odrzucające skargę kasacyjną oraz postanowienie Sądu Najwyższego z 2 lipca 2009 r. (sygn. akt
III UZ 5/09) oddalające zażalenie na to postanowienie.
W ocenie skarżącej zaskarżona regulacja, nakładająca na sądy obowiązek odrzucania ze względu na dostrzeżone, a nieusuwalne
braki formalne skarg kasacyjnych, stanowi ograniczenie prawa do sądu. Sankcja w postaci odrzucenia skargi jest nieproporcjonalna
i narusza prawa skarżącej wskazane w petitum skargi.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Postanowieniem z 26 marca 2009 r. (sygn. akt VIII Ua
32/08) Sąd Okręgowy w Lublinie – Wydział VIII Ubezpieczeń Społecznych przywrócił skarżącej termin do wniesienia skargi kasacyjnej.
Jednocześnie odrzucił skargę kasacyjną z powodu braku wymaganego na podstawie art. 3984 § 1 pkt 4 k.p.c. wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany.
Zażalenie w tej sprawie zostało oddalone postanowieniem Sądu