Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 listopada 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 223/13 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej, sporządzonej przez pełnomocnika, M.S. (dalej: skarżąca) zakwestionowała zgodność z Konstytucją przepisów
ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK). Skarżąca
zarzuciła art. 49 w zw. z art. 36 ust. 3 ustawy o TK, że są niezgodne z art. 2 w zw. z art. 79 ust. 1 Konstytucji.
Postanowieniem z 7 lipca 2014 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze dalszego biegu. W uzasadnieniu tego orzeczenia
Trybunał stwierdził, że skarżąca nie dopełniła obowiązku przewidzianego w art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy o TK, polegającego na
wyjaśnieniu, w jaki sposób – jej zdaniem – zaskarżone unormowania godzą w konstytucyjne wolności lub prawa wskazane jako podstawa
skargi. W ocenie Trybunału zarzut skarżącej dotyczący mechanizmu „odpowiedniego stosowania” art. 36 ust. 3 ustawy o TK na
etapie wstępnej kontroli skargi nie znalazł doprecyzowania w treści uzasadnienia skargi. Natomiast w odniesieniu do zakwestionowanej
przez skarżącą przesłanki „oczywistej bezzasadności” jako podstawy odmowy nadania skardze dalszego biegu Trybunał stwierdził,
że zastrzeżenia skargi nie uwzględniają konstytucyjnych podstaw korzystania z tego środka ochrony wolności i praw. Zgodnie
zaś z art. 197 i art. 79 ust. 1 Konstytucji ustawodawca został upoważniony do określenia zarówno zasad korzystania ze skargi,
jak i szczegółów postępowania w sprawie inicjowanej tym środkiem ochrony. W ramach swobody, jaką uzyskał prawodawca, mieści
się również wprowadzenie kryterium eliminującego w toku wstępnej kontroli te skargi, które nie formułują uzasadnionych zarzutów
niekonstytucyjności zakwestionowanych przepisów. Za pozbawione podstaw Trybunał uznał również argumenty wskazujące na niedopuszczalność
posłużenia się w ustawie określeniem niejednoznacznym, dającym organowi stosującemu art. 36 ust 3 ustawy o TK swobodę w sposobie
jego interpretacji. Trybunał wskazał również na wadę skargi, polegającą na braku merytorycznego związku między treścią