Postanowienie TK z dnia 13 kwietnia 2005, sygn. Ts 224/04

W skardze konstytucyjnej z 27 grudnia 2004 r., uzupełnionej pismem procesowym z 17 lutego 2005 r., wniesiono o stwierdzenie niezgodności § 87 ust. 2 rozporządzenia Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych (Dz. U. Nr 170, poz. 1393) z art. 52 ust. 3 i art 92 ust. 1 Konstytucji.

Skarga konstytucyjna została oparta na następującym stanie faktycznym. Wyrokiem z 18 czerwca 2004 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa-Podgórza w Krakowie – Wydział X Grodzki (sygn. akt XW 719/04/P) uznał skarżącego za winnego popełnienia wykroczenia określonego w art. 92 § 1 kodeksu wykroczeń w zw. z art. 5 ust. 1 ustawy – Prawo o ruchu drogowym i wymierzył mu karę grzywny. Podstawą orzeczenia było ustalenie, że skarżący kierując pojazdem samochodowym nie zastosował się do wskazań sygnalizatora kierunkowego S-3C i znaku poziomego P-8b i wykonał manewr zawracania na skrzyżowaniu. W dniu 26 września 2004 r. Sąd Okręgowy w Krakowie – Wydział IV Karny Odwoławczy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy (sygn. akt IV 1 Waz 446/04). Zdaniem skarżącego przepis § 87 ust. 2 wskazanego rozporządzenia wydany został z przekroczeniem delegacji ustawowej zawartej w art. 7 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, polegającym na tym, że organy wydające rozporządzenie wychodząc poza granice ustawowego umocowania dokonały rozszerzenia przypadków, kiedy zawracanie pojazdem jest zabronione, różnicując w dodatku nowy zakaz od rodzaju użytej sygnalizacji świetlnej. Prowadzi to zdaniem skarżącego do naruszenia art. 92 ust. 1 Konstytucji. Ponadto zaskarżony przepis wprowadza istotne ograniczenia w poruszaniu się, a w sytuacji, kiedy na wielu skrzyżowaniach ustawiono znaki zabraniające zawracania oznacza to konieczność wielokilometrowych objazdów, prowadząc do niedopuszczalnego ograniczenia konstytucyjnego prawa wolności poruszania się zawartego w art. 52 Konstytucji.

Ponadto w piśmie procesowym z