Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 12 października 2011 r.
|
| Sygn. akt Ts 224/10 |
Uzasadnienie:
W sporządzonej przez radcę prawnego skardze konstytucyjnej Jana F. (dalej: skarżący), wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego
7 września 2010 r. (data nadania), zarzucono niezgodność: po pierwsze – art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o
emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, ze zm.; dalej: ustawa emerytalno-rentowa)
– w zakresie, w jakim przepis ten pozostawia w mocy „przepisy dotychczasowe” w randze zarządzeń – z art. 87, art. 92 oraz
art. 93 ust. 2 Konstytucji; po drugie – art. 32 ust. 4 oraz art. 184 ustawy emerytalnorentowej – w zakresie, w jakim ograniczają
prawo do przechodzenia na wcześniejszą emeryturę pracowników formalnie zatrudnionych na stanowiskach pracy nieokreślonych
jako szkodliwe – z art. 32 Konstytucji.
W uzasadnieniu skargi ograniczono się jedynie do przywołania stanu faktycznego, w związku z którym złożono skargę, oraz pewnego
rodzaju polemiki z orzeczeniami sądowymi zapadłymi w sprawie skarżącego, a także do przytoczenia treści jednego z konstytucyjnych
wzorców kontroli, tj. art. 32 ustawy zasadniczej.
Postanowieniem z 16 lutego 2011 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Za takim
rozstrzygnięciem przemawiały następujące argumenty: po pierwsze – uzasadnienie analizowanej skargi konstytucyjnej w warstwie
jurydycznej ograniczyło się wyłącznie do wymienienia, bez przedstawienia stosownego uzasadnienia, w myśl art. 47 ust. 1 pkt
2 i 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej ustawa o TK), czterech
artykułów Konstytucji powołanych jako wzorce kontroli; po drugie – trzy wskazane przepisy konstytucyjne mają charakter wyłącznie
ustrojowy (art. 87, art. 92 oraz art. 93 ust. 2), uniemożliwiający „wydobycie” z ich treści praw lub wolności konstytucyjnych;
po trzecie – jedyny przepis ustawy zasadniczej dotyczący wskazanej materii praw lub