Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 13 września 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 224/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 22 lipca 2011 r. Land S.A. (dalej: skarżąca) zakwestionowała zgodność z ustawą zasadniczą następujących
przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.).
Po pierwsze, skarżąca wniosła o zbadanie zgodności art. 19 § 2 w zw. z art. 20, art. 21, art. 22, art. 23 i art. 24 oraz art.
19 § 1 k.p.c. z art. 2 w zw. z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji w zakresie, w jakim przepisy te nie określają zasad
ustalania wartości przedmiotu sporu w sprawach majątkowych o ustalenie istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa,
pozostawiając sądowi orzekającemu całkowitą swobodę. Po drugie, wniesiono o zbadanie zgodności art. 25 § 1 k.p.c. z art. 45
ust. 1 i 2 Konstytucji w zakresie, w jakim przepis ten stanowi, że sprawdzenie wartości przedmiotu sporu odbywa się na posiedzeniu
niejawnym, bez udziału stron i bez możliwości wysłuchania, składania wniosków dowodowych, przez co pozbawia stronę aktywnego
udziału w dochodzeniu. Po trzecie, zaskarżono art. 25 § 2 k.p.c. jako niezgodny z art. 32 ust. 1 w zw. z art. 45 ust. 1 i
2, art. 77 ust. 2, art. 78, art. 176 ust. 1 Konstytucji w zakresie, w jakim określa, że sprawdzenie wartości przedmiotu sporu
po doręczeniu pozwu odbywa się na zarzut pozwanego. Stanowi to, zdaniem skarżącej, sui generis środek zaskarżenia dla pozwanego, a jednocześnie nie daje powodowi możliwości zaskarżenia decyzji sądu. Po czwarte, podniesiono,
że art. 26 k.p.c. jest niezgodny z art. 45 ust. 1 i 2, art. 77 ust. 2, art. 78 i art. 176 ust. 1 Konstytucji w zakresie, w
jakim określa, że „wartość przedmiotu sporu nie podlega ponownemu badaniu w dalszym toku