Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 21 października 2014 r.
|
| Sygn. akt Ts 224/12 |
Uzasadnienie:
1. W skardze konstytucyjnej sporządzonej przez radcę prawnego i wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 12 września 2012 r.
(data nadania) R.S. (dalej: skarżący) zarzucił niezgodność art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania
administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.; dalej: k.p.a.) z art. 2, art. 5, art. 32 ust. 1, art. 45 ust.
1, art. 77 ust. 2 oraz art. 78 Konstytucji.
Zdaniem skarżącego art. 28 k.p.a. narusza prawo do sądu (art. 45 ust. 1 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji), zasadę demokratycznego
państwa prawnego (art. 2 Konstytucji), gwarantowane przez art. 5 ustawy zasadniczej wolność i prawa człowieka, zasadę równości
(art. 32 ust. 1 Konstytucji) oraz prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji (art. 78 Konstytucji).
2. Postanowieniem z 10 lipca 2014 r. Trybunał Konstytucyjny – na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 in fine oraz art. 36 ust. 3 w związku z art. 49 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643,
ze zm.; dalej: ustawa o TK) – odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej z powodu niedopuszczalności orzekania.
Trybunał wskazał na nieprawidłowe przywołanie przez skarżącego art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji jako „samodzielnych” wzorców
kontroli. Przepisy te nie są samoistnym źródłem praw podmiotowych jednostki, a zatem nie mogą być samoistną podstawą kontroli
w sprawach skargowych, gdyż wyznaczają jedynie standardy kreowania wolności i praw przez prawodawcę, nie wprowadzając jednocześnie
konkretnej wolności czy konkretnego prawa. Z kolei art. 5 Konstytucji jest przepisem o charakterze ustrojowym i nie stanowi
źródła wolności ani praw o charakterze podmiotowym.
Natomiast odnośnie do zarzutu naruszenia przez zaskarżony przepis art. 45 ust. 1, art. 77 ust.