Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 kwietnia 2008 r.
|
| Sygn. akt Ts 225/07 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 4 października 2007 r., zarzucono niezgodność art. 33 ust.
1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, ze zm.; dalej:
ustawa o VAT) z art. 2, art. 84 i art. 217 Konstytucji w zakresie, w jakim nakłada na podatnika obowiązek odprowadzenia podatku
od towarów i usług po sporządzeniu faktury VAT, gdy do sprzedaży towarów i usług w rzeczywistości nie doszło.
Postanowieniem z 4 stycznia 2008 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Trybunał
ustalił, iż zarzut naruszenia wskazanych w skardze praw podmiotowych skarżąca łączyła z odmową wznowienia postępowania w sprawie
zakończonej ostateczną decyzją podatkową z 12 listopada 2003 r. (nr IS.II/1/4490-1/03). Skarżąca domagała się wznowienia postępowania,
wskazując jako podstawę art. 240 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926, ze
zm.; dalej: ordynacja podatkowa). Podnosiła, po pierwsze, iż wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe dowody istniejące w dniu
wydania decyzji nie znane organowi, który wydał decyzję (art. 240 § 1 pkt 5 ordynacji podatkowej). Twierdziła, po drugie,
że decyzja ostateczna, o uchylenie której wniosła, została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu, które zostały
następnie uchylone lub zmienione w sposób mogący mieć wpływ na treść wydanej decyzji (art. 240 § 1 pkt 7 ordynacji podatkowej).
Kwestionowała, po trzecie, zgodność art. 33 ust. 1 ustawy o VAT z Konstytucją.
Zarówno Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, jak i Naczelny Sąd Administracyjny stwierdziły w swoich wyrokach (odpowiednio:
sygn. akt II SA/Rz 310/05 i sygn. akt I FSK 612/06), że w sprawie skarżącej nie zostały wykazane ustawowe przesłanki wznowienia
postępowania. Rozstrzygnęły również, że