Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 23 czerwca 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 226/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 16 lipca 2008 r. wniesiono o zbadanie zgodności z Konstytucją art. 408 ustawy z dnia 17 listopada
1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego, w zakresie, w jakim ogranicza możliwość wznowienia postępowania na podstawie art.
403 k.p.c. do 5 lat od uprawomocnienia się orzeczenia. Jako wzorce kontroli zostały wskazane z art. 2 oraz art. 77 ust. 1
i 2 w zw. z art. 31 oraz art. 45 Konstytucji. Zaskarżony przepis w ocenie skarżącego narusza jego prawo do sprawiedliwości
społecznej (art. 2 Konstytucji), prawo do wynagrodzenia szkody (art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji) oraz prawo do sprawiedliwego
rozpoznania sprawy w toku postępowania sądowego (art. 45 ust. 1 Konstytucji).
Postanowieniem z 21 września 2009 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej z uwagi
na to, że skarżący nie wykorzystał przysługujących mu środków odwoławczych w celu ochrony swych praw, zatem nie wyczerpał
drogi prawnej w zakresie wydanego nakazu zapłaty. Ponadto, art. 77 ust. 1 i 2 Konstytucji nie jest adekwatnym wzorcem kontroli
w zakresie kontroli art. 408 k.p.c. i formułowanych w związku z tym przepisem zarzutów, zaś zarzut naruszenia art. 45 Konstytucji
jest oczywiście bezzasadny. Pozostałe wzorce kontroli (art. 2, art. 31 Konstytucji) nie mogą stanowić samodzielnych wzorców
kontroli w trybie skargi konstytucyjnej.
Postanowienie