Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 3 kwietnia 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 226/11 |
Uzasadnienie:
W sporządzonej przez adwokata skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 21 lipca 2011 r. (data nadania),
Marek J. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą PKS Tysovia w Tychach (dalej: skarżący) zarzucił niezgodność art. 64
ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.; dalej: ordynacja podatkowa)
z art. 2 oraz art. 64 ust. 2 Konstytucji.
W ocenie skarżącego kwestionowana regulacja narusza prawa majątkowe podlegające „równej dla wszystkich ochronie” (art. 64
ust. 2 Konstytucji) oraz zasadę demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji).
Postanowieniem z 21 listopada 2011 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, gdyż nie
spełnia ona konstytucyjnych i ustawowych wymogów warunkujących jej merytoryczne rozpoznanie.
Po pierwsze, skarga nie zawiera uzasadnienia zarzutu niezgodności art. 64 ordynacji podatkowej z art. 2 oraz art. 64 ust.
2 Konstytucji, a przez to jej rozpoznanie było niedopuszczalne, gdyż skarżący nie wykonał obowiązku wynikającego z art. 47
ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa
o TK).
Po drugie, skarżący w petitum oraz uzasadnieniu skargi w sposób nieprawidłowy uczynił art. 2 Konstytucji samoistnym wzorcem kontroli. W myśl utrwalonego
orzecznictwa Trybunału przepis ten nie może bowiem stanowić samodzielnej podstawy kontroli w ramach postępowania inicjowanego
skargą konstytucyjną, ponieważ wyznacza jedynie standardy kreowania przez ustawodawcę wolności i praw, nie wprowadzając jednocześnie
konkretnej wolności czy konkretnego prawa.
Po trzecie, zarzut naruszenia art. 64 ust. 2 Konstytucji przez zakwestionowany przepis cechowała oczywista bezzasadność, albowiem
przedmiotem sporu przed organami podatkowymi oraz sądami administracyjnymi była odpowiedź na pytanie, czy organ pierwszej
instancji mógł rozpatrzyć wniosek skarżącego o skompensowanie należności z tytułu faktury wystawionej