Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 lipca 2019 r.
|
| Sygn. akt Ts 226/17 |
Uzasadnienie
1. W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 6 grudnia 2017 r. (data nadania), D.W. (dalej: skarżący)
wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia.
2. Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym.
Skarżący 25 grudnia 2013 r. prowadził w stanie nietrzeźwości samochód, z nadmierną i niedostosowaną do panujących warunków
prędkością. Spowodowało to, że stracił panowanie nad pojazdem, w następstwie czego podróżujący z nim pasażer poniósł śmierć
na miejscu.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w P. z 22 lutego 2017 r. (sygn. akt […]) skarżący został uznany za winnego popełnienia czynów z art.
177 § 2 w związku z art. 178 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (ówcześnie: Dz. U. z 2016 r. poz. 1137, ze
zm.; dalej: k.k.) oraz art. 178a § 1 k.k. i skazany na karę łączną 6 lat pozbawienia wolności. Orzeczony został ponadto dożywotnio
łączny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Na skutek rozpoznania apelacji skarżącego, Sąd Okręgowy w R., wyrokiem
z 10 sierpnia 2017 r. (sygn. akt […]), utrzymał w mocy wyrok sądu pierwszej instancji.
Skarżący wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego w R., która została oddalona jako oczywiście bezzasadna postanowieniem Sądu
Najwyższego z 17 kwietnia 2019 r. (sygn. akt […]).
3. Zdaniem skarżącego zakwestionowany przepis uniemożliwia orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych
w wymiarze łagodniejszym niż przewidziany w jego treści w stosunku do sprawcy, który popełnił określone w nim przestępstwo
po raz pierwszy (zasada proporcjonalności), czym ogranicza swobodę orzekania sądu w zakresie wymiaru kary i środków karnych
(zasada podziału władzy). Jak wskazał, zgodnie z art. 107 § 6 k.k. środek ten nie może ulec zatarciu przed jego wykonaniem,
darowaniem lub przedawnieniem jego wykonania, natomiast w razie orzeczenia dożywotniego zakazu prowadzenia