Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 13 października 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 227/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 17 lipca 2008 r. zarzucono, że: po pierwsze, art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach
sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398, ze zm.), mający zastosowanie do spraw wszczętych przed 10 marca 2007
r., narusza art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, po drugie, art. 2 w
związku z art. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o kosztach sądowych (Dz. U. z 2007 r. Nr 21, poz. 123)
jest niezgodny z art. 32 ust. 1 w związku z art. 2 oraz art. 45 w związku z art. 2 Konstytucji.
Jednocześnie skarżąca wniosła o wydanie postanowienia tymczasowego o zawieszeniu lub wstrzymaniu wykonania orzeczenia w sprawie,
której skarga dotyczy.
W ocenie skarżącej obowiązek uiszczenia opłaty podstawowej w kwocie 30 zł przez stronę całkowicie zwolnioną od kosztów sądowych
jest – w sytuacji osób niebędących w stanie ponieść tej opłaty – ograniczeniem prawa do sądu. Zaskarżony przepis intertemporalny
narusza, zdaniem skarżącej, nakaz równego traktowania podmiotów zwolnionych od kosztów sądowych.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w oparciu o następujący stan faktyczny.
Postanowieniem z 27 lutego 2008 r. (sygn. akt II C-upr 29/07) Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie – II Wydział
Cywilny odrzucił apelację skarżącej od wyroku tegoż sądu z 20 grudnia 2007 r. (sygn. akt II C-upr 29/07) z uwagi na nieuiszczenie
opłaty podstawowej. Zażalenie na powyższe postanowienie zostało w dniu 23 kwietnia 2008 r. oddalone przez Sąd Okręgowy Warszawa
– Praga w Warszawie – IV Wydział Cywilny-Odwoławczy (sygn. akt IV Cz 533/08). Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącej
14 maja 2008 r.