Postanowienie TK z dnia 22 lutego 2012, sygn. Ts 227/11

W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 22 lipca 2011 r., Krzysztof M. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność art. 101 ust. 1 i art. 107 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227, ze zm.) w związku z art. 9 ust. 2 i art. 15 ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. z 1983 r. Nr 30, poz. 144, ze zm.) w zakresie, w jakim te przepisy umożliwiają organowi rentowemu weryfikację stanu zdrowia osoby korzystającej z ochrony praw nabytych, z art. 2, art. 32 ust. 2, art. 67 ust. 1 oraz art. 87 ust. 1 Konstytucji.

Rozpatrywana skarga konstytucyjna sformułowana została w związku z następującą sprawą. Skarżący od 28 maja 1983 r. pobierał rentę inwalidzką z tytułu wypadku przy pracy. Decyzją z 8 września 2003 r. (znak 15/PP/4758795) Zakład Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w Sosnowcu (dalej: ZUS) wstrzymał wypłacanie skarżącemu renty. Z uzasadnienia decyzji wynika, że jej podstawą było wydane zaocznie na podstawie ekspertyzy orzeczniczo-lekarskiej Instytutu Medycyny Pracy orzeczenie lekarza orzecznika ZUS, w którym nie stwierdzono niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy. Wyrokiem z 22 lutego 2005 r. Sąd Okręgowy w Tarnowie (sygn. akt IV U 296/04) oddalił odwołanie od decyzji ZUS. Natomiast Sąd Apelacyjny w Krakowie – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, Wydział III (dalej: Sąd Apelacyjny w Krakowie) wyrokiem z 6 grudnia 2006 r. (sygn. akt III AUa 1898/05) oddalił apelację skarżącego. W dniu 1 października 2009 r. skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie. Postanowieniem z 26 października 2009 r. (sygn. akt III AUa 2088/09) sąd