Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 stycznia 2016 r.
|
| Sygn. akt Ts 227/15 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 27 czerwca 2015 r. M.R. (dalej: skarżący) wystąpił o zbadanie
zgodności art. 188 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012
r. poz. 270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w brzmieniu obowiązującym do 14 sierpnia 2015 r., w zakresie, w jakim „umożliwia Naczelnemu
Sądowi Administracyjnemu pozbawienie funkcjonariusza Policji zwolnionego ze służby na mocy decyzji administracyjnych właściwych
organów Policji wydanych na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 30, poz.
1687, ze zm.), uchylonych następnie wyrokiem właściwego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego prawa do sprawiedliwego rozpoznania
jego sprawy w co najmniej dwuinstancyjnym postępowaniu sądowym”, z art. 2, art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1 i art. 176 ust.
1 Konstytucji.
Skarżący zarzucił, że uchylenie przez Naczelny Sąd Administracyjny korzystnego dla niego wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego
oraz oddalenie jego skargi doprowadziło do naruszenia przysługującego mu konstytucyjnego prawa do dwuinstancyjnego postępowania
sądowego, a także zasady równości oraz zasady demokratycznego państwa prawnego. Stwierdził, że wydanie takiego rozstrzygnięcia
było nieprawidłowe – zwłaszcza, w sytuacji, w której orzeczenie sądu pierwszej instancji nie spełniało wymogów w zakresie
prawidłowego uzasadnienia, a sprawa, w której zostało wydane, dotyczyła stosunku służby osoby pracującej w Policji. Zdaniem
skarżącego w wypadku takich spraw szczególnie doniosłe znaczenie ma pełna dwuinstancyjność postępowania sądowego i związane
z nią rzetelne sporządzanie uzasadnień rozstrzygnięć sądów obu instancji. Skarżący wskazał, że uzasadnienia orzeczeń, który
zapadły w jego sprawie, pomijały istotne okoliczności związane z przebiegiem jego służby oraz wydaniem decyzji administracyjnych.
Postanowieniem z 25 listopada 2015 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Zasadniczym
powodem wydania takiego rozstrzygnięcia było ustalenie, że sformułowane przez skarżącego zarzuty dotyczą sfery stosowania
prawa, nie zaś niekonstytucyjności zakwestionowanego przepisu. W uzasadnieniu skargi konstytucyjnej