Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 14 listopada 2012 r.
|
| Sygn. akt Ts 228/11 |
Uzasadnienie:
1. W sporządzonej przez radcę prawnego skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 19 lipca 2011 r. (data
nadania), Dariusz W. (dalej: skarżący) zarzucił niezgodność art. 3941 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 46, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) w
związku z art. 12 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zmianie ustawy o Straży Granicznej oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. Nr 82, poz. 558; dalej: ustawa z 2007 r.) w związku z art. 10 ust. 2 oraz art. 37 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu
emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego,
Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej
i Służby Więziennej (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67, ze zm.; dalej: ustawa z 1994 r.), w brzmieniu nadanym ustawą z 2007 r.,
w zakresie, w jakim pozbawia osoby prawa do rozpoznania merytorycznego sprawy, w której na podstawie przepisów, których konstytucyjność
może być kwestionowana, wydane zostaje rozstrzygnięcie, oparte na zawężonej interpretacji art. 37 ustawy z 1994 r., czego
skutkiem jest odrzucenie apelacji i brak merytorycznego rozpoznania jej, pomimo zarzutów dotyczących zastosowania przepisu
dopuszczającego do poważnego naruszenia praw i wolności obywatelskich (art. 10 ust. 2 ustawy z 1994 r. w zakresie, w jakim
pozbawia osoby będące w chwili wejścia w życie tego przepisu emerytami tych służb prawa do emerytury w razie skazania za przestępstwo
związane z wykonywaniem czynności służbowych lub z art. 258 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny, Dz. U. Nr 88,
poz. 553, ze zm.; dalej: k.k., lub wobec których orzeczono prawomocnie środek karny pozbawienia praw publicznych za przestępstwo
lub przestępstwo skarbowe