Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 12 października 2018 r.
|
| Sygn. akt Ts 229/17 |
Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 14 grudnia 2017 r. (data nadania) R.S. (dalej: skarżący)
wystąpił o stwierdzenie, że art. 113a § 4 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2017 r. poz.
665, ze zm.; dalej: k.k.w.) w zakresie, w jakim „uzależnia dostęp skazanego do leków niewymagających przepisania przez lekarza
[recepty] od pozytywnej opinii lekarza oraz zezwolenia dyrektora zakładu karnego”, jest niezgodny z art. 2 i art. 68 ust.
1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została sformułowana w związku z następującą sprawą.
W piśmie z 4 kwietnia 2016 r. skarżący – odbywający karę pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym – wystąpił do dyrektora tej
placówki penitencjarnej o wyrażenie zgody na przyjęcie do zakładu karnego oraz wydanie mu do celi leków przeciwgorączkowych
oraz tabletek na ból gardła. W decyzji z 8 kwietnia 2016 r. dyrektor odmówił wyrażenia zgody z powodu braku pozytywnej opinii
lekarskiej. Na to rozstrzygnięcie skarżący wniósł skargę do Sądu Okręgowego w O., (dalej: Sąd Okręgowy w O.). Postanowieniem
z 8 czerwca 2016 r. Sąd Okręgowy w O. utrzymał w mocy decyzję dyrektora z 8 kwietnia 2016 r. O. to, wskazane przez skarżącego
jako ostateczne w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji, zostało mu wraz z uzasadnieniem, doręczone 15 czerwca 2016 r.
23 czerwca 2016 r. skarżący wystąpił do Sądu Okręgowego w O. z wnioskiem o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego
do sporządzenia skargi konstytucyjnej. Postanowieniem z 4 lipca 2016 r. Sąd Okręgowy w O., uznawszy się za niewłaściwy do
rozpoznania wniosku, przekazał go do Sądu Rejonowego w B. (dalej: Sąd Rejonowy w B.). Jednak ten sąd także był niewłaściwy,
dlatego zarządzeniem z 29 listopada 2016 r. (sygn. […]) referendarz w Sądzie