Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 29 sierpnia 2000 r.
|
| Sygn. akt Ts 23/00 |
Uzasadnienie:
W skierowanej 18 października 1999 r. do Trybunału Konstytucyjnego skardze konstytucyjnej określeni zostali jako wnioskodawcy
– Bohdan K. i Edward Z. Do skargi dołączone zostało pełnomocnictwo do występowania w sprawie udzielone Bohdanowi K. przez
drugiego z wnioskodawców.
W skardze konstytucyjnej zakwestionowano:
1) zgodność art. 10 ust. 1, art. 162 i art. 178 ust. 3 ordynacji wyborczej z art. 169 ust. 2 konstytucji,
2) zgodność art. 61 ust. 3 tej ustawy z art. 2, art. 4 ust. 2, art. 45 ust. 1 i art. 60 konstytucji.
Istoty niezgodności powołanej w punkcie 1 skarżący upatruje w oparciu wyborów do organów stanowiących samorządu terytorialnego
na zasadzie proporcjonalności. Natomiast drugi zarzut, zdaniem skarżącego, polega na “zamknięciu drogi sądowej z protestu
wyborczego bez prawa do skargi kasacyjnej”, które doprowadziło do odebrania mu “prawa do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia
sprawy z protestu wyborczego przez Sąd Najwyższy, co jest odebraniem prawa politycznego...”. Jako ostateczne orzeczenia sądowe
naruszające prawa skarżącego wskazane zostały postanowienia Sądu Apelacyjnego w P. z 26 kwietnia 1999 r. i z 31 sierpnia 1999
r., wydane w sprawie protestu wyborczego wniesionego przez skarżącego.
Po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej i po zwróceniu się – zarządzeniami z 21 grudnia 1999
r. i z 7 lutego 2000 r. – o uzupełnienie braków formalnych skargi konstytucyjnej uznano, że w sprawie wystąpiły dwie odrębne
skargi konstytucyjne i – zarządzeniem z 21 lutego 2000 r. – przedstawiono akta sprawy Prezesowi Trybunału Konstytucyjnego
celem wydania stosownych zarządzeń. Odpowiednio skarga konstytucyjna Edwarda Z. została wpisana do repertorium pod sygnaturą
Ts 23/00, jako podnosząca zarzut niekonstytucyjności art. 61 ust. 3 ordynacji wyborczej do rad gmin, rad powiatów i sejmików
województw.
Postanowieniem z 30 marca 2000 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego