Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 12 czerwca 2008 r.
|
| Sygn. akt Ts 230/06 |
Uzasadnienie:
W sporządzonej przez pełnomocnika skarżących skardze konstytucyjnej zakwestionowana została zgodność z Konstytucją art. 174
pkt 1, art. 183 § 1 oraz art. 177 § 1 w zw. z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed
sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Zaskarżonym przepisom p.p.s.a. skarżący zarzucili
niezgodność z art. 78 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji.
Postanowieniem z 16 listopada 2007 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
tego orzeczenia stwierdził, że merytoryczne rozpatrzenie sformułowanych w skardze zarzutów stało się zbędne w obliczu dokonanej
już ich oceny. W wyroku z 20 września 2006 r. (SK 63/05, OTK ZU nr 8/A/2006, poz. 108), Trybunał Konstytucyjny, w pełnym składzie,
orzekł bowiem m.in., że art. 174 pkt 1 oraz art. 183 § 1 p.p.s.a. są zgodne z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 2, art. 7, art.
32 ust. 1, art. 77 ust. 2, art. 78 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji. W odniesieniu do zaskarżonego art. 177 § 1 p.p.s.a.,
Trybunał stwierdził natomiast, że w skardze nie sformułowano szczegółowych argumentów wskazujących na niezgodność tego przepisu
z Konstytucją. W tym więc zakresie swojego przedmiotu skarga nie spełniała wymogów, o których mowa w art. 47 ust. 1 ustawy
z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK).
Zażalenie na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu wniósł pełnomocnik
skarżących. Podniesiono w nim, że – wobec niewezwania skarżących o uzupełnienie braków formalnych skargi – przesłanką odmowy
nadania jej dalszego biegu musiała być przesłanka oczywistej bezzasadności przedstawionych zarzutów. Tymczasem, zdaniem skarżących,
zarzuty sformułowane w skardze