Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 lipca 2009 r.
|
| Sygn. akt Ts 230/07 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 9 października 2007 r. zakwestionowano zgodność § 50 ust. 4 pkt 1 lit. a i § 36 rozporządzenia
Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz
o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 109, poz. 1245, ze zm.; dalej: rozporządzenie z 1999 r.) oraz § 48 ust. 4 pkt 1 lit. a i §
34 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów
i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 27, poz. 268, ze zm.; dalej: rozporządzenie z 2002 r.) z art. 84, art. 92 ust.
1 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto zakwestionowano także zgodność art. 23 pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia
1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, ze zm.; dalej: ustawa o VAT) z art.
92 ust. 1 Konstytucji.
Postanowieniem z 10 kwietnia 2009 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W ocenie
Trybunału powołane jako wzorce kontrolne przepisy Konstytucji nie były źródłem praw podmiotowych, a tym samym skarga nie spełniała
ustawowego warunku jej dopuszczalności, o którym mowa w art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale
Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK).
Pełnomocnik skarżącego wniósł na powyższe postanowienie zażalenie. We wniesionym środku odwoławczym wskazano, że Trybunał
Konstytucyjny dopuścił się naruszenia: (1) art. 49 w związku z art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy o TK, gdyż z uzasadnienia skargi
wynikało, że skarżąca zarzuca kwestionowanym przepisom niezgodność z art. 64 Konstytucji; (2) art.