Postanowienie TK z dnia 13 lutego 2013, sygn. Ts 230/12

W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 19 września 2012 r. (data nadania) T.F. (dalej: skarżący) wniósł o zbadanie zgodności art. 63 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.; dalej: k.k.) z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 2 Konstytucji.

Skargę konstytucyjną wniesiono na podstawie następującego stanu faktycznego i prawnego. Wyrokiem Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie – V Wydział Karny z 27 września 2011 r. (sygn. akt VK 90/10) skazano skarżącego za popełnienie przestępstwa opisanego w art. 158 § 3 k.k. Na poczet orzeczonej za ten czyn kary pozbawienia wolności zaliczono skarżącemu – na podstawie art. 63 § 1 k.k. – okres rzeczywistego pozbawienia wolności. W apelacji złożonej od powyższego orzeczenia skarżący wskazał, że okres ten zaliczono mu nieprawidłowo. Sąd Apelacyjny w Warszawie – II Wydział Karny wyrokiem z 14 grudnia 2011 r. (sygn. akt II AKa 303/11) utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej skarżącego, wskazując w uzasadnieniu, że jeżeli w czasie stosowania środka o charakterze izolacyjnym wprowadzono do wykonania karę pozbawienia wolności orzeczoną prawomocny wyrokiem w innej sprawie, to okres ten nie może być podwójnie zaliczany na poczet kary, która jest wymierzona w sprawie, w której dotychczas stosowano tymczasowe aresztowanie. Kasację wniesioną przez skarżącego Sąd Najwyższy w Warszawie – Izba Karna oddalił postanowieniem z 12 czerwca 2012 r. (sygn. akt II KK 75/12) jako oczywiście bezzasadną.

Z wydaniem wskazanych orzeczeń skarżący wiąże naruszenie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 2 Konstytucji. W jego ocenie rozstrzygnięcia odmawiające zaliczenia okresu tymczasowego aresztowania na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności w sytuacji, w której skazany odbywa równocześnie karę pozbawienia wolności wymierzoną w innej sprawie, naruszają konstytucyjne zasady, których spełnienie