Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 listopada 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 230/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 20 sierpnia 2014 r. MKS Sp. z o.o. w Tychach (dalej: skarżąca, spółka) zakwestionowała zgodność
art. 29 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. ‒ Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, ze zm.; dalej: k.p.c.)
w zakresie, w jakim przepis ten wskazuje jako właściwy do rozpoznania sprawy „ten sam sąd, który jednocześnie występuje w
charakterze pozwanego jako jednostka reprezentująca pozwany Skarb Państwa”, z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 2 Konstytucji; a
ponadto art. 361 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. ‒ Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121; dalej: k.c.) w zakresie,
w jakim wyrządzający szkodę nie jest zobowiązany do jej naprawienia wraz z odsetkami od dnia jej wyrządzenia, a dopiero od
dnia wezwania go do zapłaty odszkodowania, z art. 77 ust. 1 i art. 64 ust. 1 i 2 w zw. z art. 2 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Skarżąca wniosła do Sądu Najwyższego skargę o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego ‒ Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach z 5 października
2010 r. (sygn. akt IX Pa 248/10), którą Sąd Najwyższy w wyroku z 9 sierpnia 2011 r. (sygn. akt IBP 3/11) uwzględnił z uwagi
na kwalifikowane naruszenie przez Sąd Okręgowy art. 415 w zw. z art. 6 k.c.
Skarżąca wystąpiła następnie do Sądu Okręgowego w Katowicach z powództwem przeciwko Skarbowi Państwa ‒ Prezesowi Sądu Okręgowego
w Katowicach ‒ o zapłatę. Swoje roszczenie skarżąca oparła na art. 417 §