Postanowienie TK z dnia 23 lipca 2013, sygn. Ts 231/12

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 19 września 2012 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa w Swarzędzu (dalej: skarżąca) kwestionuje zgodność art. 4171 § 1 i 2 w zw. z art. 417 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.; dalej: k.c.) z art. 2 i art. 77 Konstytucji.

Skarga została sformułowana w związku z następującym stanem faktycznym. Wyrokiem z 17 grudnia 2008 r. (P 16/08, OTK ZU nr 10/A/2008 poz. 181) Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że art. 1714 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116, ze zm.; dalej: u.s.m.) w zakresie, w jakim zobowiązuje spółdzielnię do zawarcia umowy przeniesienia własności lokalu po dokonaniu przez członka spółdzielni lub osobę niebędącą członkiem spółdzielni wyłącznie spłat, o których mowa w pkt 1 i 2 tego przepisu, jest niezgodny z art. 64 ust. 2 i 3 w zw. z art. 21 ust. 2 Konstytucji. Trybunał odroczył uratę mocy obowiązującej tego przepisu o 12 miesięcy. Prawomocny wyrok Sądu Rejonowego Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu z 10 lipca 2010 r. (sygn. akt I C 947/09) zastąpił oświadczenie woli skarżącej o ustanowieniu odrębnej własności lokali na rzecz powodów. Sąd stwierdził, że skarżąca nie miała prawa uzależniać realizacji roszczenia, o którym mowa w art. 1714 ust. 1 u.s.m., od zapłaty na jej rzecz kosztów nabycia gruntu, na którym został posadowiony budynek. W związku z powyższym skarżąca wystąpiła z pozwem o odszkodowanie przeciwko Skarbowi Państwa z tytułu bezprawia legislacyjnego. Wyrokiem z 31 stycznia 2012