Postanowienie TK z dnia 04 marca 2008, sygn. Ts 232/07

W skardze konstytucyjnej Pawła Rolińskiego, złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 11 października 2007 r., wniesiono o stwierdzenie, że art. 247 § 1 pkt 3 (oznaczony w skardze jako „art. 247 § 1 ust. 3”) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.) jest niezgodny z art. 2 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji. Zdaniem skarżącego niezgodność z Konstytucją polega na tym, że wskazany przepis ordynacji podatkowej „wyklucza obowiązek wnikliwego zbadania przez niezawisły sąd prezentowanych przez strony sporu interpretacji przepisu prawa”. Jest to niezgodne z zasadą demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej i płynącą z niej zasadą zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa. W opinii skarżącego kwestionowany przepis pozbawia też stronę prawa do „sprawiedliwego sądu”.

Zarzuty skargi odnosiły się także do art. 6 ust. 4 oraz art. 6 ust. 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.). Według skarżącego pierwszy z wymienionych przepisów jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 84 i art. 217 oraz art. 32 Konstytucji, ponieważ podejmowana w oparciu o niego decyzja o ustaleniu podatku „jest uznaniowa”. Z kolei drugi ze wskazanych przepisów jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 84 i art. 217 oraz z art. 32, art. 33 ust. 1, art. 47, art. 48 ust. 2, art. 52 ust. 1, art. 72 ust. 1 Konstytucji oraz z art. 3 ust. 1, art. 8 ust. 1 i art. 9 ust. 1 Konwencji o Prawach Dziecka z dnia 20 listopada 1989 r. (Dz. U. z 1991 r. Nr 120, poz. 526, ze zm.). O sprzeczności art. 6