Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 lutego 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 232/08 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 22 lipca 2009 r. „AZE Zając, Kokoszko” Spółka jawna (dalej: skarżąca) zarzuciła, że art. 1302 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) w
zakresie, w jakim przepis ten wyłącza prawo do uzupełnienia pisma o należną opłatę po wezwaniu do jego opłacenia na zasadzie
przepisu art. 130 § 1 k.p.c., narusza art. 45 ust. 1, art. 78 i art. 176 ust. 1 Konstytucji. Jednocześnie podniosła, że art.
21 w związku z art. 13 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398,
ze zm.; dalej: u.k.s.c.) w związku z art. 1302 § 3 k.p.c. w zakresie, w jakim niezaokrąglenie końcówki opłaty w górę do pełnego złotego opłaty stosunkowej wynoszącej 5%
wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi przesłankę do stwierdzenia, że nie uiszczono należnej opłaty od pisma, jest niezgodny
z art. 45 ust. 1, art. 78 i art. 176 ust. 1 Konstytucji.
Skarżąca podniosła, że art. 1302 § 3 k.p.c. oraz art. 21 w związku z art. 13 u.k.s.c., w sposób rażący narusza art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
wskazując, iż groszowe niezaokrąglenie w górę końcówki opłaty do pełnego złotego, które ma nieodwracalne skutki procesowe,
pozostaje w sprzeczności z podstawowymi prawami strony, a w szczególności prawem do zaskarżenia orzeczenia. W opinii skarżącej
niekonstytucyjność wyżej wymienionych artykułów w sposób oczywisty narusza przepis art. 176 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej
Polskiej. Restrykcyjność w stosowaniu powołanych przepisów, umożliwiających odrzucenie apelacji, pozostaje – zdaniem skarżącej
– w bezwzględnej sprzeczności z dwuinstancyjnością postępowania zagwarantowaną w Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2007 r. (sygn.