Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 października 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 232/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 25 sierpnia 2014 r. (data nadania) D.P. (dalej: skarżący) wniósł
o zbadanie zgodności 115 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 89, poz. 557, ze zm.; dalej:
k.k.w.) z art. 68 ust. 1 i 2, art. 47, art. 31 ust. 3 i art. 32 Konstytucji.
Postanowieniem z 4 grudnia 2014 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Trybunał
stwierdził, że skarżący nie wykazał naruszenia przez zaskarżony art. 115 § 6 k.k.w. art. 68 ust. 1 i 2 oraz art. 47 Konstytucji,
do czego był zobligowany na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.
U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK). Trybunał podkreślił także, że skarżący miał wykonane wszystkie wnioskowane
badania, natomiast dwukrotnie nie wyraził zgody na konsultację na oddziale laryngologii, czym uniemożliwił lekarzom specjalistom
dokonanie ostatecznej oceny, czy stan jego zdrowia wymaga leczenia, o którym mowa w art. 115 § 6 k.k.w. Trybunał przypomniał
również, że skarżący – jako osoba pozbawiona wolności – musi liczyć się z pewnymi ograniczeniami w zakresie swobodnego wyboru
lekarza udzielającego świadczenia zdrowotnego. Jest to podyktowane m.in. koniecznością zapewnienia efektywnego i realnego
odizolowania skarżącego w ramach wykonywanej przez niego kary pozbawienia wolności. Ponadto Trybunał wskazał, że przywołane
przez skarżącego art. 31 ust. 3 oraz art. 32 Konstytucji nie są samoistnymi źródłami praw podmiotowych jednostki, nie mogą
zatem być samodzielną podstawą kontroli w sprawach skargowych.
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł – w ustawowym terminie – zażalenie. Zarzucił Trybunałowi błąd w ustaleniach faktycznych,
polegający na przyjęciu, że D.P. zapewniono dostęp do służby zdrowia w szczególnej sytuacji zagrożenia chorobą nowotworową
w