Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 18 grudnia 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 233/12 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 21 września 2012 r. skarżący – Z.N. (dalej: skarżący) wniósł o zbadanie zgodności z Konstytucją
przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323, ze zm.; dalej: u.s.c.). W szczególności
skarżący zarzucił, że art. 223 ust. 3 pkt 2 u.s.c. jest niezgodny z art. 2 w zw. z art. 32 Konstytucji, a ponadto, że art.
223, art. 222 ust. 1 w zw. z art. 188 i art. 189 u.s.c. są niezgodne z art. 2 w zw. z art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art.
78 Konstytucji.
Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2013 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W
uzasadnieniu tego orzeczenia Trybunał wskazał, że skarżący nie spełnił ustawowych warunków merytorycznego rozpoznania skargi
konstytucyjnej. Należy do nich uczynienie przedmiotem skargi wyłącznie przepisów będących podstawą ostatecznego orzeczenia
wydanego w sprawie skarżącego i prowadzących zarazem do naruszenia konstytucyjnych praw podmiotowych skarżącego. Ponadto –
wskazanie sposobu, w jaki przepisy te naruszyły konstytucyjne prawa lub wolności skarżącego określone jako podstawa skargi
(art. 47 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym [Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej:
ustawa o TK]). Zdaniem Trybunału wymóg takiego wskazania nie został zrealizowany przez odwołanie się skarżącego do art. 2
i art. 32 Konstytucji. Zgodnie bowiem z utrwalonym orzecznictwem w sprawach skarg konstytucyjnych, zasady statuowane w tych
przepisach nie mogą być samodzielną podstawą skargi konstytucyjnej. Zarzut niekonstytucyjności art. 223, art. 222 ust. 1 w
zw. z art. 188 i art. 189 u.s.c. odniesiony przez skarżącego do praw wynikających z art. 2 w zw. z art. 45 ust. 1, art. 77
ust. 2 i art. 78 Konstytucji