Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 26 kwietnia 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 234/11 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 2 sierpnia 2011 r. Władysław P. (dalej: skarżący) wniósł o zbadanie: po pierwsze, art. 5 ustawy
z dnia 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed
sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 36, poz. 196; dalej: ustawa zmieniająca z 2010 r.) z art. 2 w związku z art. 32 ust. 1
Konstytucji; po drugie, art. 177 § 1 oraz art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami
administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) z art. 45 ust. 1 w związku z art. 77 ust. 2 Konstytucji
oraz art. 32 ust. 1 w związku z art. 77 ust. 2 Konstytucji.
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 8 listopada 2011 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków
formalnych skargi konstytucyjnej, w szczególności przez: po pierwsze, wskazanie przepisu ustawy zmieniającej z 2010 r., wobec
którego skarżący sformułował zarzut naruszenia art. 2 w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji oraz określenie sposobu tego
naruszenia; po drugie, wskazanie przepisu p.p.s.a., wobec którego skarżący sformułował zarzut naruszenia art. 45 ust. 1 w
związku z art. 77 ust. 2 Konstytucji oraz dokładne określenie sposobu tego naruszenia; po trzecie, wskazanie przepisu p.p.s.a., wobec którego skarżący sformułował
zarzut naruszenia art. 32 ust. 1 w związku z art. 77 ust. 2 Konstytucji oraz dokładne określenie sposobu tego naruszenia; po czwarte, wskazanie orzeczenia rozstrzygającego ostatecznie o prawach lub wolnościach skarżącego w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji.
W piśmie z 21 listopada 2011 r. skarżący odniósł się do powyższego zarządzenia. W zasadniczej części powtórzył argumentację
zawartą w skardze, doprecyzowując jednak, że niekonstytucyjność wskazanych przepisów p.p.s.a. wiąże