Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 9 października 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 235/12 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 21 września 2012 r. (data nadania), Krajowa Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa
z siedzibą w Sopocie (dalej: skarżąca) zakwestionowała zgodność art. 18 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo
spółdzielcze (Dz. U. z 2003 r. Nr 188, poz. 1848, ze zm.; dalej: prawo spółdzielcze) z art. 2 Konstytucji i wynikającą z niego
zasadą prawidłowej legislacji „powiązaną z zasadą racjonalności działań ustawodawcy”.
Zdaniem skarżącej kwestionowana regulacja jest niezgodna z art. 2 Konstytucji w zakresie, w jakim „uprawnia członka spółdzielni
do otrzymania odpisu statutu i regulaminów, zaznajamiania się z uchwałami organów spółdzielni, protokołami obrad organów spółdzielni,
protokołami lustracji, rocznymi sprawozdaniami finansowymi, nie przyznając spółdzielni prawa odmowy ich udostępniania nawet
wtedy, gdy zawierają one dane objęte tajemnicą chronioną przez ustawę, a ich udostępnienie godzi w chronione prawnie interesy
osób, których dane te dotyczą, a w szczególności nie przyznaje prawa takiej odmowy w przypadku gdy spółdzielnia uprawniona
jest do zbierania informacji o działalności swoich członków w związku ze sprawowaną funkcją nadzoru i kontroli nad ich działalnością,
a członkowie ci są obowiązani udzielać na jej żądanie każdej informacji”.
Postanowieniem z 8 maja 2013 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Za takim rozstrzygnięciem
przemawiały następujące argumenty: po pierwsze – niedopuszczalność przywoływania art. 2 Konstytucji jako samoistnego wzorca
w sprawach inicjowanych skargą konstytucyjną; po drugie, sformułowanie wobec zaskarżonego przepisu zarzutu niekonstytucyjności,
odnoszącego się do luki normatywnej.
W sporządzonym przez adwokata piśmie procesowym, wniesionym do Trybunału 21 maja 2013 r. (data nadania), skarżąca wniosła
zażalenie na postanowienie z 8 maja 2013 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Po pierwsze, podniosła
w nim, że, „podstawowym przepisem Konstytucji, którego naruszenie wskazała w skardze jest art. 2 Konstytucji”. Po drugie,