Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 5 listopada 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 236/12 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 24 września 2012 r. Przedsiębiorstwo COMAL Sp. z o.o. (dalej:
skarżąca) wystąpiła o zbadanie zgodności art. 305a ust. 2 w związku z art. 305a ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. –
Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, ze zm.; dalej: prawo ochrony środowiska) z art. 64 ust. 1 i 2
w związku z art. 2 i art. 31 ust. 3 oraz w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji. Zdaniem skarżącej kwestionowana regulacja
– przewidująca, że podmiotowi korzystającemu ze środowiska, ale niezapewniającemu wykonywania pomiarów emisji przez laboratorium
mające odpowiednią akredytację, wymierza się karę administracyjną w wysokości odpowiadającej karze za nieprowadzenie takich
pomiarów – narusza prawo własności oraz zasady sprawiedliwości społecznej, demokratycznego państwa prawnego, proporcjonalności
i równości. Zasady nakładania tej kary powodują, że nie ma ona związku z okolicznościami faktycznymi danej sprawy, jest arbitralna
i niewspółmierna do charakteru i rangi rzeczywistego naruszenia prawa. Jej wysokość ustala się bowiem, przyjąwszy że warunki
korzystania ze środowiska zostały przekroczone o ustawowo określone wartości, a podmiot ukarany nie ma możliwości kwestionowania
tych wartości i dowodzenia, że do przekroczenia warunków w rzeczywistości nie doszło. W przekonaniu skarżącej zaskarżona regulacja
prowadzi także do nieuzasadnionego zrównania sytuacji podmiotów, które przekroczyły dopuszczalne wartości emisji, z podmiotami,
które tych wartości nie przekroczyły, a jedynie nieprawidłowo prowadziły badania emisji. Ponadto skarżąca stwierdziła, że
odpowiedzialność za nieprawidłowe prowadzenie pomiarów została uregulowana zarówno w art. 305a ust. 2, jak i w art. 340 ust.
2 prawa ochrony środowiska, co może prowadzić do dwukrotnego ukarania danego podmiotu za ten sam czyn.
Postanowieniem z 29 kwietnia 2013 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu ze względu
na jej oczywistą bezzasadność. Trybunał, powoławszy się