Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 10 lipca 2010 r.
|
| Sygn. akt Ts 237/09 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej z 7 października 2009 r. skarżący zakwestionował zgodność art. 46 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r.
o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) z art. 2, art. 32 ust. 1, art. 77 ust. 2
oraz art. 79 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
W opinii skarżącego zakwestionowany przepis jest w sposób niezgodny ze standardami konstytucyjnymi interpretowany przez Trybunał
Konstytucyjny, ponieważ ogranicza prawo wystąpienia ze skargą konstytucyjną jedynie do przepisów, „które zostały bezpośrednio
wymienione w treści ostatecznego orzeczenia”. Skarżący wskazuje expressis verbis, że przedmiotem skargi jest interpretacja art. 46 ustawy o TK. W opinii wyrażonej przez skarżącego „z zasad demokratycznego
państwa prawnego oraz z zasady praworządności wynika, że nie tylko samo rozstrzygnięcie, ale i całe postępowanie powinno być
prowadzone na podstawie zgodnych z Konstytucją przepisów”.
Postanowieniem z 5 stycznia 2010 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. W uzasadnieniu
rozstrzygnięcia wskazano, że skarga zmierzała do poddania ocenie art. 79