Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 października 2013 r.
|
| Sygn. akt Ts 237/12 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 25 września 2012 r. (data nadania) W.Ż. (dalej: skarżący)
zakwestionował zgodność art. 118 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2010 r.
Nr 90, poz. 594, ze zm.; dalej: ustawa o kosztach sądowych) z art. 32 ust. 1, art. 176, art. 177 i art. 178 ust. 1 Konstytucji.
Skarżący zarzucił, że referendarz sądowy – jako podmiot pozbawiony przymiotu niezawisłości – nie ma „uprawnienia do orzekania
w sprawach z zakresu sprawowania wymiaru sprawiedliwości”.
Postanowieniem z 5 marca 2013 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 11 marca 2012 r.) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania
dalszego biegu skardze konstytucyjnej. W uzasadnieniu tego postanowienia Trybunał – powoławszy się na swoje dotychczasowe
orzecznictwo, w szczególności wyrok z 12 maja 2011 r. (P 38/08, OTK ZU nr 4/A/2011, poz. 33) – wskazał, że postanowienie dotyczące
zwolnienia od kosztów sądowych nie jest formą wymierzania sprawiedliwości, lecz czynnością z zakresu ochrony prawnej. W związku
z tym nie ma przeszkód, by ustawodawca, w ramach przysługującej mu swobody legislacyjnej, powierzył orzekanie w tym zakresie
organom, które nie sprawują wymiaru sprawiedliwości. Ponadto – jak podkreślił Trybunał – dla zagwarantowania jednostce prawa
do sądu w zakresie orzekania o zwolnieniu od kosztów sądowych przez referendarza sądowego konieczne i – co istotne – wystarczające
jest zapewnienie możliwości zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia do sądu powszechnego lub administracyjnego, który o zwolnieniu
od kosztów orzeknie ostatecznie. Trybunał ustalił, że w sprawie skarżącego gwarancję tę zachowano. Trybunał pokreślił również,
że przywołane w skardze wzorce kontroli nie są dla skarżącego źródłem przysługujących mu praw i wolności podmiotowych.
W sporządzonym przez pełnomocnika zażaleniu z 18 marca 2013 r. skarżący, zarzuciwszy naruszenie art. 79 ust. 1 Konstytucji,
wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i