Postanowienie TK z dnia 18 stycznia 2010, sygn. Ts 238/08

W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 26 lipca 2008 r. skarżący zakwestionował zgodność art. 45 i art. 75 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 października 1977 r. o zaopatrzeniu emerytalnym oraz innych świadczeniach dla rolników i ich rodzin (Dz. U. Nr 32, poz. 140) w zakresie, w jakim przepis ten nakłada na następcę prawnego rolnika wymóg posiadania kwalifikacji do prowadzenia gospodarstwa rolnego, z art. 31 ust. 3 oraz art. 64 ust. 1 i 3 w zw. z art. 21 ust. 1 i art. 22 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto skarżący zarzucił sprzeczność ze wskazanymi powyżej przepisami Konstytucji § 37 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 grudnia 1977 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym oraz innych świadczeniach dla rolników i ich rodzin (Dz. U. Nr 37, poz. 166) i § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 listopada 1964 r. w sprawie przenoszenia własności nieruchomości rolnych, znoszenia własności takich nieruchomości oraz dziedziczenia gospodarstw rolnych (Dz. U. z 1972 r. Nr 31, poz. 215).

Skarga konstytucyjna została wniesiona w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny. Decyzją Naczelnika Dzielnicy Łódź-Górna z 5 kwietnia 1978 r. (nr II RS – 7010 C/2/78) na wniosek matki skarżącego przejęto na własność Państwa nieodpłatnie gospodarstwo rolne. Skarżący pismem skierowanym do Ministra Gospodarki w 2000 r. zainicjował postępowanie, którego celem miało być odzyskanie gospodarstwa rolnego. Pismo to ostatecznie zakwalifikowano jako wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w dniu 5 kwietnia 1978 r. Decyzją z 5 sierpnia 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi