Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 maja 2015 r.
|
| Sygn. akt Ts 238/14 |
Uzasadnienie:
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 30 sierpnia 2014 r. F.Z. (dalej: skarżący) wystąpił o zbadanie
zgodności art. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2006 r. o zmianie ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2007
r. Nr 21, poz. 123; dalej: ustawa zmieniająca) z art. 32 ust. 1 oraz 45 ust. 1 Konstytucji. Skarżący zakwestionował wskazany
przepis w zakresie, w jakim nakłada on na osobę zwolnioną przez sąd od kosztów sądowych obowiązek uiszczenia opłaty podstawowej
– zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398,
ze zm.; dalej: u.k.s.c.) w brzmieniu obowiązującym do 9 marca 2007 r. – w sprawach, które zostały wszczęte przed 2 marca 2006
r., a w których zwolnienie od kosztów sądowych strona uzyskała po uchyleniu obowiązku uiszczania opłaty podstawowej od pisma
wnoszonego przez stronę zwolnioną od kosztów sądowych.
Skargę sformułowano na podstawie następującego stanu faktycznego sprawy. Pełnomocnik skarżącego wniósł w jego imieniu apelację
od postanowienia Sądu Rejonowego w Przasnyszu – I Wydział Cywilny z 14 marca 2012 r. (sygn. akt I Ns 702/05). Ponieważ od
apelacji nie uiszczono opłaty podstawowej (30 zł), Sąd Okręgowy w Ostrołęce – Wydział I Cywilny odrzucił ją postanowieniem
z 20 listopada 2012 r. (sygn. akt I Ca 249/12). Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie do Sądu Najwyższego, które
zostało oddalone postanowieniem z 2 kwietnia 2014 r. (sygn. akt IV CZ 16/14). Sąd Najwyższy stwierdził, że od dnia wydania
postanowienia przez sąd pierwszej instancji – tj. od 14 marca 2012 r. – zastosowanie w sprawie mają przepisy u.k.s.c. Skoro
zaś sprawa skarżącego została wszczęta przed wejściem w życie ustawy zmieniającej, która uchyliła art. 14 ust. 2 u.k.s.c.,