W skardze konstytucyjnej złożonej do Trybunału Konstytucyjnego 5 lutego 2007 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o stwierdzenie
niezgodności art. 5 ust. 4 i art. 65 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
(Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353, ze zm.) z art. 2, art. 32, art. 70 i art. 71 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny. Decyzją z 30 grudnia 2005 r. (znak:
0705595/RR) Zakład Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w Białymstoku odmówił skarżącemu prawa do renty rodzinnej, wskazując
w uzasadnieniu, iż zmarły ojciec skarżącego w dniu zgonu nie spełnił warunków do przyznania renty z tytułu niezdolności do
pracy, ponieważ nie udowodnił wymaganych ustawą 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych. Sąd Okręgowy w Suwałkach, Sąd
Pracy i Ubezpieczeń Społecznych – III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z 1 czerwca 2006 r. (sygn. akt III
U 116/06) oddalił odwołanie od decyzji ZUS. Także apelacja wniesiona od powyższego orzeczenia została oddalona przez Sąd Apelacyjny
– Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku wyrokiem z 19 października 2006 r. (sygn. akt III AUa 931/06).
Z wydaniem wskazanych powyżej rozstrzygnięć wiąże skarżący naruszenie zasady demokratycznego państwa prawnego poprzez uzależnienie
sytuacji prawnej obywatela od postępowania innych osób, naruszenie zasady równości, pozbawienie członków rodzin znajdujących
się w trudnej sytuacji materialnej z powodu śmierci rodzica prawa do szczególnej pomocy ze strony władz publicznych oraz faktyczne
pozbawienie możliwości realizowania prawa do nauki. Zdaniem skarżącego kwestionowana regulacja uderza w cel unormowań dotyczących
renty rodzinnej. Skarżący twierdzi, że renta rodzinna ma wyrównywać szanse poszczególnych członków społeczeństwa, w szczególności
dzieci, przyczyniać się do realizacji prawa do nauki przewidzianego w art. 70 Konstytucji oraz służyć realizowaniu szczególnej
pomocy rodzinie znajdującej